δια ...κόπτουμε (για λίγο)

• Να είναι καλοκαίρι…
• Να βρίσκεσαι σε μια αμμουδινή παραλία…
• Να ατενίζεις το Αιγαίο
• Πάνω ουρανός
• Μπροστά θάλασσα
• Πίσω σου …δε βλέπεις…
• Να είναι ηλιοβασίλεμα…
• Ο ήλιος να βουτάει στη θάλασσα
• Αφήνοντας
• Μαβιές …αιχμές…
• Στη μέρα… που φεύγει…
• Ροζ υποσχέσεις…
• Στη νύχτα… που έρχεται…
• Να φυλακίσεις την στιγμή
• Στο βλέμμα
• Κι όταν επιστρέψεις
• Κάθε φορά
• Που προσπαθούν
• Σκέψεις σκλαβιάς
• Να σε φυλακίζουν
• Να απελευθερώνεις
• Την ομορφιά
• Να είναι πάλι καλοκαίρι
• Να βρίσκεσαι……..
• ……………………..
• Καλές διακοπές!....

Έχουμε λαλήσει οι Έλληνες....

• Αν είστε πηγμένοι
• Μέσα στο χάος …
• Της καθημερινότητας…
• Αν οι πιστωτικές σας…
• Έχουν πιάσει κορυφή…
• Αν είστε απογοητευμένοι…
• Με την πολική της κυβέρνησης…
• Και με την αδιαφορία της αντιπολίτευσης…
• Αν τα βράδια δεν κοιμάστε καλά…
• Και την άλλη μέρα…
• Δεν έχετε όρεξη για τίποτα…
• Αν φέτος θα κάνετε διακοπές…
• Μόνο μέσα στη φαντασία σας…
• Σερφάροντας…
• Στο ίντερνετ…
• Αν παραιτηθήκατε…
• Πρόσφατα…
• Ή σας απέλυσαν…
• Αν είστε πρώην εργαζόμενος…
• Δημοτικής επιχείρησης…
• Αν σας τη δίνει…
• Η χαρούμενη φάτσα του γείτονα…
• Τότε…
• Μην απογοητεύεστε…
• Εμείς είμαστε εδώ…
• Να σας διαβεβαιώσουμε…
• Ότι δεν είστε οι μόνοι…
• Όχι δεν είστε στον Παράδεισο, αγαπητοί μου…
• Είστε στην κόλαση…
• Κι έχετε και παρέα!....

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, βρε....

@ Καλή (αντιλαλημένη) Χρονιά…
@ Στους προ και μετά λαλήσαντες…
@ Χωρίς διχόνοιες…
@ Προκλήσεις…
@ Μόνο με προσκλήσεις…
@ Σε εγκαίνια ολοκλήρωσης αναπτυξιακών έργων…
@ Με διαφανείς διαδικασίες…
@ Με πνεύμα συνεργασίας…
@ Με ασφαλιστικοεργατικές ευαισθησίες…
@ Με οικολογικές προβλέψεις…
@ Με δικαιοσύνη…
@ Δίχως μίζα στην …πρίζα…
@ Με αφθονία στις τσέπες όλων κι όχι μόνο των ολίγων κι εκλεκτών…
@ Με δημιουργικές κι εμπνευσμένες ιδέες…
@ Από τους κυβερνώντες…
@ Από καθένα που το επιθυμεί…
@ Με σεβασμό για καθετί…
@ Με ευγνωμοσύνη για όλα…
@ Με επιτυχίες…
@ Με αισιοδοξία…
@ Με εμπιστοσύνη…
@ Με ζωντάνια κι ενεργητικότητα…
@ Με υγεία και εξω-εσωτερική νιότη…
@ Με αγάπη…
@ Με καλά νέα…

Από τα Χριστούγεννα (καθυστερημένη ανάρτηση)

Χριστούγεννα, Πρωτούγεννα…
Χριστός γεννάται…
Είναι καιρός να ξαναγεννηθούμε κι εμείς;…
Ξέρω θα τρέχουμε πάλι στα …κομμωτήρια….
Στα ινστιτούτα ομορφιάς και τα εμπορικά καταστήματα…
Θα φροντίσουμε την εξωτερική μας εμφάνιση…
Θα ανανεωθούμε…
Κι αυτό είναι πράγματι πολύ όμορφο…
Πώς όμως θα κατορθώσουμε μέσα στο λαμπερό μας περιτύλιγμα…
Να ανάψουμε το φως της καρδιάς μας;…
Η εσωτερική ομορφιά, λένε…
Δεν χρειάζεται τα στολίδια…
Ας δώσουμε λοιπόν τόπο στην οργή…
Ας αποδεχτούμε το καθετί…
Ως απαραίτητο για την πρόοδο μας την πνευματική…
Να θυμηθούμε
Πώς ουδέν κακόν αμιγές καλού…
Και να συγχωρήσουμε…
Κι ας γίνει η μέρα των Χριστουγέννων…
Η μέρα της πραγματικής αναγέννησης μας…
Η πρώτη μέρα της επόμενης ζωής μας…
Η πρώτη μέρα της εμπιστοσύνης…
Η πρώτη μέρα της αλήθειας…
Η πρώτη μέρα της απλότητας και της ομορφιάς…
Η πρώτη μέρα της ενότητας…
Της ειρήνης….

Όξινα μυαλά...;

• Επιτέλους…
• Ο χειμώνας αρχίζει να μας …προσεγγίζει…
• Κι εμείς τον περιμένουμε στολισμένο…
• Με νιφάδες…
• Υπάρχουν άραγε, όξινες …νιφάδες;…
• Ή μήπως όξινα μυαλά;…
• Τώρα που το σκέφτομαι…
• Πιότερο επικίνδυνα μου μοιάζουν τα όξινα μυαλά…
• Αφήνουν στίγματα…
• Ανεξίτηλα…
• Και για το τσουχτερό κρύο…
• Είναι λιγότερο επικίνδυνο…
• Από το εξασθενές χρώμιο…
• Και τις τσουχτερές φορολογικές ρυθμίσεις…
• Κι εσύ καρφωμένος στην πολυθρόνα σου…
• Ξεγελάς την πείνα του μυαλού σου, για γιορτή…
• Μειδιώντας περίεργα…
• Σχεδόν παραφρονώντας…
• Αναρωτιέσαι…
• Μεταξύ των…
• …πρωινών…
• Μεσημεριανών…
• Βραδινών…
• …ειδήσεων…

Ισότητα...! ΟΛΕ ή ΜΠΕΕΕεεεε;;

Έρχονται μέρες γιορτινές…
Γι’ αυτό και η κυβέρνηση είπε…
Να κάνει μερικά δωράκια…
Στους φτωχούς υπηκόους…
Αν είσαι γυναίκα…
Μην τρομάξεις…
Η κυβέρνηση σε αγαπάει…
Σε σκέφτεται…
Σε θέλει κοντά της…
Γι’ αυτό δεν θα σε αφήσει ποτέ
Να νιώσεις πεταμένη, παραμελημένη…
Την σύνταξη σου θα την πάρεις εκεί γύρω στα εβδομήντα…
Για να νιώθεις χρήσιμη..
Αν είσαι άντρας…
Ποιος στη χάρη σου…
Τόσα χρόνια διεκδικούσες ίσα δικαιώματα
Με την σύζυγο (;)…
Η κυβέρνηση σου δίνει την ευκαιρία…
Σε εξισώνει…
Γι’ αυτό πολέμαγες…
Αυτό διεκδικούσες μια ζωή…
Γιατί να δουλεύεις μόνο εσύ ως τα γεράματά σου;…
Ε, γιατί;…
Κυβέρνηση της ισότητας…

Αεροδρόμιο...;;;

Λάλησα και ξαναλάλησα…
Αυτοκινητοδρόμιο γιοκ…
Ουδέν νεώτερον…
Λας Βέγκας;…
Το μετάνιωσε ο επενδυτής, μάλλον…
Ευτυχώς…
Κάτι για ελικοδρόμιο…
Για ποδηλατοδρόμιο…
Για αεροδρόμιο ακούγεται…
Τελικά εγώ λέω να κάνουμε έναν ιππόδρομο…
Να σταματήσουμε το «στοίχημα»…
Χαμένα λεφτά…
Και να το ρίξουμε …
Στις ιπποδρομίες…
Τώρα που η πρωτογενής παραγωγή…
Έπιασε πάτο…
Τώρα που η εκβιομηχάνιση…
Και η υπερπαραγωγή…
Αποτέφρωσε τη γη μας…
Να κάνουμε αεροδρόμιο στον Ορχομενό…
Κι ένα τεράστιο γήπεδο του γκολφ στην Κωπαΐδα…
Να έρχονται οι VIP να παίζουν…
Κι εμείς να τους κρατάμε τα μπαστούνια…

Αντι...

…Τέλος
…Εποχής;
Για την ανάπτυξη και τον τουρισμό της Λιβαδειάς…
Παρακαλώ αναμείνατε στο ακουστικό σας…
Εκτός κι αν, βρεθεί κανένας ταλαντούχος διευθυντής…
Και αναλάβει να κάνει το τέλος, αρχή…
Αλήθεια, γιατί οι «ημέτεροι», ταλαντούχοι διευθυντές δεν αναλάμβαναν τη ΔΕΠΑΛ;…
Μάλλον στη ΔΕΠΑΛ στέλνουν όποιον έχουν για ξεπάστρεμα…
Κι όχι τα «δικά μας παιδιά»…
Πάμε γι’ άλλο θέμα…
Κύριοι, κύριοι…
Της ελληνορθόδοξης εκκλησίας μας…
Τι τα θέλετε τα 20000 στρέμματα;
Αμέτρητα στρέμματα, στον Παράδεισο, έχετε…
Αν τα θέλετε για να τα δώσετε σε κανένα φτωχαδάκι, είμαστε μαζί σας…
Αν τα θέλετε όμως για …επενδύσεις…
Ο καλός θεούλης να μας φυλάει από σας…
Καλοί μου άνθρωποι…
…Τέλος
…Εβδομάδας
Αρχή…
Ο βροχερός, μουντός Οκτώβρης…
Είναι το σήμα κατατεθέν της Λιβαδειάς…
Όπως και το παζάρι…
Ο χαλβάς Φαρσάλων…
Το γουρουνόπουλο στη σούβλα…
Ακόμη κι αν οι τσέπες χάσκουν άδειες…
Το παζάρι είναι γιορτή…
Και κοινωνική ανάγκη…
Καλές βόλτες…

αντι...

Ευτυχώς το έζησα κι αυτό…
Ο Μπιλ Κλιν-τον στην Αθήνα…
Θυμάστε ποιος ε;…
Ως τι έρχεται;…
Ως σύζυγος της μέλλουσας πλανηταρχίνας;…
………………………………….
Άλλο θέμα…
«Πολύ «αντί» βγήκε αυτό το παλιόπαιδο…
Μας έκανε ρόμπες…
Άντε τώρα να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα»…
Φώναζε ο Αλαβάνος στο τηλέφωνο (λέμε τώρα)…
Σε ποιον να τα έλεγε άραγε;…
Κι αυτό το «παλιόπαιδο»…
Πού να τα βρήκε όλα αυτά τα όπλα, τις χειρομβοβίδες κ.λ.π…
Τι σκοπό είχε, το ατιμούτσικο;…
Μικρός είναι, θα μου πείτε…
Μεγαλώνοντας θα καταλάβει, πως δεν τα βάζεις έτσι με το σύστημα…
Μη σου πω ότι δεν ασχολείσαι καθόλου μαζί του…
Το σύστημα κάνει τη δουλειά του…
Κι εσύ τη δική σου δουλειά…
Δηλαδή…
Αυτοί κλέβουν, βαράνε, σε κοροϊδεύουν…
Κι εσύ φωνάζεις στα συλλαλητήρια …
Μιλάς στο κινητό σου…
Οδηγάς το 4Χ4 του μπαμπά…
Κι άμα λάχει γράφεις και κανένα σύνθημα στους τοίχους…
Θα μου πείτε όλα αυτά έχουν ενταχθεί πλέον στο σύστημα…
Είπε το «παλιόπαιδο» να κάνει κάτι παραπάνω…
Να σκάσει καμιά μπομπίτσα…
Να κλέψει καμιά τράπεζα…
Να αποκτήσει ενδιαφέρον η ζωή του…
………………………..
Όταν οι άγνωστοι, εξουσιάζοντες τις συνειδήσεις…
Με το έτσι θέλω…
Και παντοιοτρόπως…
Βιάζουν, σκοτώνουν, κλέβουν εξευτελίζουν…
Την ελευθέρια ημών των ταπεινών…
Φυσικό είναι…
Να υπάρχουν αντιδράσεις…
Απλώς εκείνοι βιάζουν σκοτώνουν κλέβουν κι εξευτελίζουν με το γάντι…
Με το χαμόγελο…
Οι «ταπεινοί» όμως δεν έχουν ούτε καν το δικαίωμα της αξιοπρέπειας…
Έτσι γεννώνται ποικιλότροπες αντιδράσεις…
Άλλος αντιδρά πηγαίνοντας μοναχός στο Άγιο Όρος…
Άλλος ξεχνιέται χωμένος στην επιφανειακή ευδαιμονία της κάλυψης των υλικών του αναγκών…
Άλλος διαβάζει και ξαναδιαβάζει φιλοσοφικά συγγράμματα για να βρει τις απαντήσεις…
Άλλος χάνεται μέσα στα παραμύθια της Χαλιμάς…
Άλλος παίρνει το όπλο ανά χείρας και όποιον πάρει ο χάρος…
Και άλλος γράφει…
Αντιλαλώντας…

Δεν είναι βόας...

Αντιλαλούν οι ρεματιές…
Με του ΠΑΣΟΚ τις γκαντεμιές…
Τι ήταν αυτό που πάθαμε Βενιζέλο μου;…
Τι το θελες το «μελλοντικός ηγέτης», μάτια μου;…
Μαζωχτείτε συντρόφια…
Αφήστε τα μαχαίρια, βρε…
Ποιος σας γκαντέμιασε, βρε…
Η οικογένεια Δρακουμέλ που εγκαταστάθηκε στα διπλανά έδρανα…;
Φωνάξτε μέντιουμ…
Φωνάξτε καφετζούδες…
Φωνάξτε τους αστρολόγους της Δήμητρας…
Φωνάξτε μητροπολίτες…
Βασκανία είναι, βρε…
Κακό μάτι…
Φτου στον κόρφο σας…
Από την άλλη πιάσανε τα τάματα της Νατάσσας…
Αρχηγόπουλο ο Κωστάκης…
Παίζει μπάλα δίχως αντίπαλο…
Θα μου πείτε τώρα, με το Γιωργάκη είχε αντίπαλο…;
Έτερον εκάτερον…
Βρείτε επειγόντως αρχηγό…
Στην ανάγκη, να θυσιαστώ βρε παιδιά…
Να αφήσω το αντι…
Να μπω στον στίβο της πολιτικής…
Μη με βλέπετε έτσι…
Έχω πολιτικό …εκτόπισμα…
Θα σας …διευθετήσω αναλόγως…
Λαέ της Ελλάδας…
Λαέ της Ευρώπης…
Λαέ, γενικώς…
Δεν είναι βόας…
Δεν είναι κροταλίας…
Είναι το αποτέλεσμα…
Της χρόνιας …ανίας…
Ουουουου
Δεν θέλω ου…
Είπαμε…

εξ ...από δω!!!!

Ε, λοιπόν ναι!…
Το πήραμε απόφαση…
Επιτέλους προεκλογική περίοδος…
Μιας εβδομάδος…
Ή κάτι λιγότερο;…
Ενθουσιαστήκαμε εμείς οι αντι…
Τέτοιο ντιμπέιτ…
Επιτέλους οι προσευχές μας εισακούστηκαν…
Ο κυρ Κώστας, δαγκωνόταν, με τρόπο…
Ο κυρ Γιώργος, αποκάλυπτε αφανείς πτυχές της προσωπικότητας του…
Με σκέψη ελαφρώς (ή βαρέως) αγγλόφωνη…
Η κυρ Αλέκα κοιτούσε κλεφτά το ρολόι της…
Είχε σκυλοβαρεθεί η γυναίκα…
Ο κυρ Αλέκος αναρωτιόταν μήπως ζούσε σε μια εικονική πραγματικότητα…
Ο κυρ Γιώργος Κ. έβγαλε τα απωθημένα της παιδικής του ηλικίας…
«Αυτός νταντά και γαλλικά και πιάνο κι εγώ γιαγιά, βλάχικα, και φυσαρμόνικα. Γιατί, μαμά;»…
Ο κυρ Στέλιος, ξεχασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις…
Παρά το γεγονός ότι προσπάθησαν να κάνουν συμφωνία με τον εξ-αποδώ…
Εξ αρχηγοί…
Εξ δημοσιογράφοι…
Εξ ενότητες …
Εξ του μήνα…
Ωστόσο, για τον κόσμο που τους είδε αραχτός και λάιτ στον καναπέ…
Ο μήνας έχει …εννιά…
Γι’ αυτό και ο κυρ Κώστας, καλά το σκέφτηκε ο άνθρωπος, το ξεκαθάρισε…
Ορθά κοφτά…
«Ακούτε μάγκες…
Ή με ψηφίζετε ή κυβέρνηση δε γίνεται…
Θα ψηφίζετε ες αεί…
Ώσπου να με ξαναβγάλετε πρωθυπουργό…
Καταλάβατε ή να κάνω και…»…
Και τότε τα «πήρε κρανίο» ο κυρ Γιώργης…
Αφήστε τον, τον υστερικό, λέει…
Ελάτε εδώ σε μένα (που έχω και μουστάκι)…
Να αλλάξουμε μαζί (τα φώτα) την Ελλάδα…
Όχι στη Νέα Δημοκρατία, Ναι στη Νέα Αλλαγή…
Θα σας δώσω…
Και τι δε θα σας δώσω…
- Άσε βρε, πήραμε, πήραμε! Που θα τα βρεις άλλωστε…
«Υπάρχουν λεφτά», μου αφήκε κληρονομιά ο πατέρας…
Άντε βρε...
Καλές Εκλογές να έχουμε οι Έλληνες…

Ασύμμετρη απειλή

Ε, λοιπόν, ναι!…

Η πολιτική και οι πολιτικοί μας, με τις γνώσεις τους, βοηθούν να εμπλουτίσουμε το λεξιλόγιο μας…

Ασύμμετρη απειλή…

Άλλη μια έκφραση που ποτέ ως τώρα δε είχαμε ξανακούσει…
Πόσο μάλλον και χρησιμοποιήσει…
Τι ακριβώς σημαίνει, δεν έχουμε καλά καλά καταλάβει…
Κάτι με τρομοκρατική επίθεση;…
Προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν προφανώς…

Όχι οι τρομοκράτες…
Ούτε οι εξωγήινοι από το υπερπέραν…

Οι δικοί μας άνθρωποι…
Οι χαμογελαστοί γνωστοί γνωστοί μας…

Οι σωτήρες μας που ζουν στο …υπερπέραν…

Και καμιά φορά θυμούνται ότι υπάρχει και ο λαός…
Αν κάποιοι δέχτηκαν μια εντελώς ασύμμετρη απειλή…
Και δέχονται συνεχώς…

Αυτοί είναι οι πολίτες…

Δεν είναι οι κυβερνήσεις…

Αντιλάλησα και είπα...

Τι θα γίνει τελικά;…
Πότε θα αρχίσει η …προεκλογική περίοδος…;
Ακόμη διακοπές οι υποψήφιοι…;
Μάλλον κατάλαβαν ότι ο κόσμος είναι στις θάλασσες
Φόρεσαν τα μαγιό κι εκείνοι…
Και πήραν τις παραλίες σβάρνα…
Και καλά να έχουν και κανα κορμί… κορμάρα…
Αν όμως το κορμί είναι …τρομάρα;…
Μήπως φοβηθούν κι οι ψηφοφόροι…
Και όπου φύγει… φύγει…
Ξαναγυρίσουν στις δουλειές…
Για να αποφύγουν να αντιμετωπίσουν τετ α τετ ξεγυμνωμένους πολιτικούς…
Θα μου πείτε τώρα…
Κάλλιο να είναι από κορμί τρομάρα…
Κι από ψυχή κορμάρα…
Θα συμφωνήσω απόλυτα..
Αλλά, να…
Επηρεάσθηκα κι εγώ, από τις φωτογραφίες του Σαρκοζί
Με την κορμάρα…
Κι από τα σχόλια…
Δεν είχα καταλάβει ότι σήμερα ένα από τα κριτήρια…
Εκλογής…
Είναι και η …κορμάρα…
Ας είναι καλά ο Σαρκοζί και ο Πούτιν